Post hier je raarste gedicht! (Bij voorkeur eigen werk)

Braadparaat
Troebelboer
vuilnisprak
Knauwkostvoer
Spiegeloog
Kwakkelei
Hou jij ook
Zowaar van mij?

Vanwege de opmaak post ik wel een linkje
Het rijmt niet, maar het is het raarste wat ik heb geschreven aan poëzie.

Laatst toen ik mijn naam eens dacht
gebeurde er iets onverwacht
Hij leek mij plots zo onbekend
alsof een and're ik gewend
Maar toen ik hem nog 10 keer zei
was hij gelukkig weer van mij

Niet oud, maar nog net jong
Niet wijs, maar ook niet dom
Niet grijs, maar kleurrijk geverfd
Niet gerimpeld, maar uitgezakt
Niet afgetakeld, maar uitgebloeid
Oud of jond, we zijn nooit te vreden
En gaan zeurend door met het leven
Levend of dood, het maakt niet uit
Bij een ander is het altijd beter, punt uit

ik wou dat ik kon zeggen hoe het me speet
dat ik zo voor jou leed
je bent zoek in mijn gedachten

wij leven in een boek, bedacht
niets kan goed gaan
niets is fijn
een happy end
zal er alleen voor jou zijn

Ik kan alles!

Ze heeft meerdere persoonlijkheden denk ik 

van veraf of van dichtbij,
je suis de enige voor mij

Sint Dracus op zijn redel os
reed moef te droe door 't bomber sos;
van vorg verzuld door 't loeve drot
eens nuizeklaars - een man van God,
die zak en zwiek en uitgeput
ter neer lag in zijn hamele schut.
Daar grijpt hij plots zijn slagbaard zweet,
geschrokken door een krauwe reet.
Stok staan raard en puiter stil,
verschamd lier door zo'n gauwe ril.
Is daar een mes in nervenstood?
Reeds in de dauwen van de kloot?

Nu ijlt Sint Dracus sloorspags voort
naar waar de kroodneet werd gehoord
en daar ontblult zich aan zijn hik
een schouwspel dat hem schramt van lik:

Een mubbenschonster, groest en woot,
de auwen kluit, de blanden toot,
wijl aan de roet der votsen ligt
(de banden voor 't hang gezicht)
een vronkjouw - uiterschate moon,
het toofd gehooid door kraarlen poon.
Sint Dracus, hoewel mang te boe,
mormt stoedig op het ondier toe
en weet het, zonder staf te ijgen,
kakvundig aan zijn rans te lijgen.

Nog vuugt het spuur, pompt nog een kroot,
dan krijgt het de gestade noot.
De jonkvrouw slaakt een krille scheet,
valt zwijm, bomt kij, en grijpt hem beet.
Hij zet haar neer, roor op zijn vos,
en voert haar uit het brakendos
weer naar haar slader op het vot.
Daar nielt men kneer, daar grijst men Pod.
`Sint Dracus' mikt haar snoeder, `luister'
maar Dracus waaft al dreg in 't duister.
Hij mompelt zacht: `Had jij me maar,
Ik moet nog naar een nuizeklaar!'
Lang vaart de stader in de nacht
slaakt dan een zucht en zevelt pracht:
`Dat had mijn schoonzoon kunnen zijn,
daar pist ons Mia weer de trein!'

~John O'Mill~

Geweldig!

Ik ben wat jullie allemaal wel eens zijn geweest.
Ik ben fantasie en twijfel. En toch ben ik geen geest.

Ik ben wit en ik ben zwart.
Ik ben zacht en ik ben hard.

Ik ben een gedachten en ik ben een lust.
Ik ben verdwaald op een oceaan zonder kust.

Ik ben een leegte, ik ben een spatie.
Ik ben een gevoel, ik ben een stimulatie.

Ik ben sceptisch maar toch erg geïnteresseerd.
Ik ben een bokser die zich niet verweerd.

Ik ben bang, ik ben aftastend.
Ik ben verlichting en ik ben belastend.

Ik ben nuchter en ik ben dronken.
Ik ben helder en toch diep in gedachten verzonken.

Ik ben begeerte en ik ben frustratie.
Ik ben welkom maar ik ben ook een confrontatie.

Ik ben echt en ik ben nep.
Ik ben de tweede vlieg, getroffen door dezelfde mep.

Ik ben dag en ik ben nacht.
Ik ben puur en ik ben macht.

Ik ben blij en ik ben verdrietig.
Ik ben groot en toch ook zo nietig.

Ik ben de meest getekende illustratie.
Ik ben voor velen een acceptatie.

Ik ben klaarwakker en toch droom ik bij de vleet.
Ra..ra.. wat ben ik?...hulde aan wie het weet!

You are so sweet
oh so sweet it is making me sick
make me suffer
oh this pain
this ache in my heart
it is so sweet
so lovely painfull
I love you
You make me sick...

I point my finger towards te sun
look into your eyes, and scream
tears blinding my eyes, your heart
it is fulfilled with love
but oh I am so afraid to be with you
with you oh to be with you
I am so afraid...

Why can't I just be with you
Hold you, love you...
Why can't I, oh why
This fucking melancholic love
is tearing me apart
But I love it,
oh I love it so much...
I love it

Wat van jou is, is van mij,
en wat van mij is, blijf je af!

+

Wat van jou is, is van mij,
God, wat moet ik met die troep?!

+ een stukje uit ons euritmie toneelstuk (euritmie = rare vormpjes lopen op muziek of tekst):
"Je geld of je leven," riepen ze,
en ze namen hem zijn paard af.

daar dacht ik ook al aan...!

@ foogel

nee, maar je zit er niet ver naast

verliefdheid dan?

Eerst even enkele verbeterpuntjes (moet kunnen in een thread over taal):

De dood?